Święta Geometria: Zapomniana Nauka Poprzednich Cywilizacji

W miarę tego jak kształtowała się i pogłębiała świadomość podstawowych wzorców powszechnego Stworzenia pojawiały się zastosowania tej wiedzy w różnych formach wyrazu lecz przede wszystkim w starożytnej sztuce, architekturze i tradycjach religijnych — a terminem, który na stałe zakorzenił się w kontekście tej wiedzy oraz symboliki jest „Święta Geometria„.

Święta Geometria poza tzw. boskimi proporcjami (proporcja Phi) była uważana za świadomą, inteligentną i boską, stąd słowo „święta”. Dlatego też, budowanie struktur przy zachowaniu tej proporcji (np. w wielu starożytnych świątyniach czy też piramidach) umożliwiało stworzenie specyficznej wibracji, potęgującej np. osiąganie odmiennych stanów świadomości.

W tym kontekście, wspomniany na stronie głównej Kwiat Życia jest uważany za święty wzorzec, ponieważ stanowi podstawę całego Stworzenia i jest geometrycznym wyrazem uniwersalnej harmonii i porządku. Innymi słowy, Kwiat Życia odzwierciedla fundamentalne zasady istnienia we wszechświecie i jest kluczem do zrozumienia duchowej oraz fizycznej rzeczywistości.

Starożytna Szkoła Filozoficzna

Starożytne cywilizacje, które istniały na Ziemi tysiące lat temu były od nas dużo bardziej rozwinięte duchowo, a w przypadku Atlantydy również technologicznie. Posiadały one również naturalny dostęp do wiedzy obecnie uznawanej za „tajemną”. Pozostałości tej wiedzy wraz z symboliką możemy jednak do dzisiaj odnaleźć na całej planecie, również w Polsce.

Cywilizacje wielu dawniejszych kultur wykorzystywały zatem kształty i symbole jako integralną część swoich kultur z uwagi na ich właściwości. Te „święte” symbole i figury geometryczne wykorzystują matematyczne wzory i proporcje, które są również głęboko zakorzenione w naszej podświadomości oraz DNA — ponieważ światło, które jest w nas pamięta wszystko. Dlatego też nie dajmy sobie wmówić na przykład, że piramidy zbudowali niewolnicy, którzy targali wielkie bloki na palach czy inne fantazje. Ponieważ wiedza tych kultur znacznie przewyższała naszą.

Kwiat Życia: Słowiańska Rozeta oraz Sześcian Metatrona

Niezależnie od tego czy był to labirynt z okresu hellenistycznego, spiralna wersja hebrajskiego Drzewa Życia i jego hinduistyczny odpowiednik, chińska Spirala Czterech Potęg czy judaistyczna Merkaba, ostatecznie znaczenie zawsze było zawsze takie samo — dla starożytnych cywilizacji z całego świata stworzenie jawiło się jako geometryczna i spiralna forma, polegająca na powtarzaniu się fraktalnie sprawdzonych wzorów we wszystkich stalach (od mikro do makro) w całym wszechświecie.

“Naucz się widzieć, a uświadomisz sobie, że wszystko łączy się ze wszystkim innym”.
— Leonardo da Vinci (malarz, rzeźbiarz, inżynier i wynalazca)

Poniższa struktura geometryczna i zarazem siatka pól elektromagnetycznych nazywana Kwiatem Życia jest częstym motywem praktycznie w każdym starożytnym systemie religijnym, czy to zachodnim czy wschodnim. Struktura reprezentuje tzw. „Torus Stworzenia” rozwijający się w toku ewolucji. Tak jak ustaliliśmy wcześniej, torus jest to figura o kształcie jajka, która została omówiona bardziej szczegółowo również w kolejnej części pt. „Dwie Strony Rzeczywistości: Podrzędna (Jawna) i Nadrzędna (Niejawna)„.

W środku Kwiatu Życia znajduje się siedem połączonych ze sobą kół, zwanych Ziarnem Życia. Z ziarna powstaje kwiat, a kwiat rodzi owoc. Co zarazem oznacza, że energia przekazywana jest na zasadzie podziału energii (in. kopii samej siebie), a co za tym idzie informacja o całości znajduje się w każdym punkcie stworzonej w ten sposób rzeczywistości.

Szkocja (1), Izrael (2), Chiny (3), Turcja (4), Egipt (5), Indie (6), Niemcy (7), Bułgaria (8), Szwecja (9), Francja (10), Republika Czeska (11), Grecja (12).

Proces powstawania komórek kieruje się zawsze taką samą uniwersalną zasadą samopodobieństw i zarazem **podziału energii**, ponieważ wszechświat w każdej skali funkcjonuje dokładnie w ten sam sposób.

Notatki Leonarda Da Vinci przedstawiające Kwiat Życia. Leonardo da Vinci badał formę Kwiatu Życia oraz jego matematyczne właściwości.

Powyższą matrycę tworzącą naszą rzeczywistość możemy znaleźć praktycznie na całym świecie, niekiedy wypaloną w strukturze molekularnej skał, a więc z użyciem nieznanej nam (oficjalnie) jak dotąd technologii. Tak jak ustaliliśmy na stronie głównej, Kwiat Życia zawiera w sobie proporcje każdego aspektu i formy życia, z którego Leonardo da Vinci wysnuł proporcje, które następnie wykorzystywał we wszystkich swoich wynalazkach oraz twórczości.

**Ziarno Życia** lub „**rozeta**” pojawiały się również jako **motyw dekoracyjny w sztuce ludowej również nas —** **Słowian**. Obecnie utożsamia się ją niestety tylko ze wszelką pomyślnością i szczęściem.

**Rozetę** możemy zobaczyć praktycznie we wszystkich skansenach w Polsce. Rozetę rzeźbiono m.in. na belkach domostw, co miało chronić domowników przed „złymi mocami”.

Anatomia człowieka wpisująca się we wzór Kwiatu Życia, podobnie jak cała otaczająca nas rzeczywistość oraz jej każdy element.

Aby lepiej zrozumieć koncepcję Kwiatu Życia, wyobraźmy sobie nieskończoną pustkę — absolutną nicość, która jest całkowicie czarna i jednocześnie jest wszystkim co istnieje.

Jest to wszechobecna, nieskończona egzystencja, pełna potencjału, ale pozbawiona możliwości doświadczenia samej siebie. Można powiedzieć, że jest to czysta świadomość — istnieje, ale nie posiada punktu odniesienia, ponieważ jest jedyna i absolutna.

W ciemności tej znajduje się zatem jeden punkt lub dla lepszego wyobrażenia świeca, oświetlająca przestrzeń (tak jak na załączonych obrazach).

Ta jedna i jedyna świeca symbolizuje Stwórcę, a światło emitowane przez świecę to zakres jego obserwacji. Zakres obserwacji Stwórcy nie może się powiększać ani zmniejszać bez obecności obiektu do obserwacji. W konsekwencji, gdy Stwórca obserwuje obiekt w swoim zakresie, ten obiekt również staje się Stwórcą.

„**Kwieciste**” fale elektromagnetyczne tworzące „symfonię” drgań oraz interferencję wzorów drgań *(które podobnie do planet również posiadają swoje orbity)*. Taki **efekt falowy** możemy dostrzec np. wrzucając kamień do wody.

Matrycę „Kwiatu Życia” i zarazem sekwencję liczby Phi najlepiej widać na przykładzie **kwiatów**.

W konsekwencji, aby doświadczyć siebie, Absolut zaczyna dzielić się na zindywidualizowane fragmenty — na różnorodne aspekty swojego jedynego bytu. Każda z tych części jest jednocześnie częścią całości i jej pełnym odbiciem. Jak lustra w nieskończonym korytarzu, które odbijają siebie nawzajem w nieskończoność.

Innymi słowy, każda forma, każda istota i każdy fragment rzeczywistości jest Absolutem doświadczającym siebie z innej perspektywy. Nicość staje się czymś, co może być doświadczane, gdy spojrzy na siebie poprzez swoje kreacje. Wszystko, co istnieje, jest więc jedynie „maską” Absolutu, która pozwala mu poznawać swoją nieskończoną naturę.

W konsekwencji, punkt, w którym każdy z nas się znajduje stanowi zawsze **centrum** wszechświata i zarazem w pewnym sensie ogromny żyroskop.

Co więcej, te święte proporcje Kwiatu Życia możemy zaobserwować wszędzie we wszechświecie, a także na poniższych przykładach dotyczących proporcji planet w naszym układzie słonecznym. Wyliczanie tych proporcji jest możliwe z użyciem zwykłego, uniwersalnego cyrkla.

Sześcian Metatrona

Sześcian Metatrona również stanowi potężny klucz do zrozumienia struktury wszechświata. Podobnie jak Kwiat Życia stanowi on geometryczną matrycę stworzenia i zarazem formę, w której zawarte są wszystkie bryły platońskie, a więc podstawowe kształty występujące w naszej rzeczywistości fizycznej.

W Kwiecie Życia zawarte są również wszystkie **bryły platońskie**.

Symbol ten reprezentuje zatem strukturę rzeczywistości, tak jak możemy to zobaczyć na poniższych grafikach:

Równowaga Wektorowa: Merkaba (lub Merkawa)

Merkaba to z kolei szkoła wczesnego mistycyzmu żydowskiego, która opierała się na doświadczaniu duchowego zjednoczenia lub bezpośredniej „komunii” z niewidzialną dla naszych zmysłów rzeczywistością. Figura ta, pojawiająca się w stanach rozszerzonej świadomości, stanowi często powtarzający się motyw, będący niejako punktem wyjścia dla odkrywania i rozumienia innych płaszczyzn egzystencji.

**Sri Yantra (lub Sri Chakra) oraz Kabalistyczne „Drzewo Życia”**

Dokładnie taka sama struktura symbolizująca skomplikowaną sieć energii tworzącą wszechświat jest również elementem starożytnej hinduistycznej szkoły mistycznej i zarazem Kabały żydowskiej.

Opis takiego uniwersalnego porządku znajdziemy także w buddyjskiej sutrze, która wyjaśnia na czym polega tzw. lustrzana iluzja Maya, a także ilustruje sposób, w jaki „utkana” jest struktura wszechświata. Czytamy w niej:

„W niebie Indry istnieje sieć pereł ułożonych w taki sposób, że jeśli spojrzymy na jedną to ujrzymy w niej odbicie wszystkich pozostałych”.

Poniższe filmy pomogą lepiej zrozumieć omawianą zasadę wszechświata lustrzanego lub też iluzorycznej symulacji holograficznej:

Maya jest to zatem czysta iluzja i zarazem holograficzna symulacja, w której jedynie doświadczamy pozornej oddzielności czy rozdzielenia. Podczas gdy w rzeczywistości, nasz lustrzany wszechświat odbija sobie nawzajem swoją nieskończoną naturę. W konsekwencji czego, każdy z nas jest odbiciem lub też odzwierciedleniem wszystkich innych.

Torus

W wyniku nałożenia na siebie dwóch „ziaren” lub sfer powstaje trójkątna struktura, zwana również „Trójcą”, a także Duchem, Umysłem i Ciałem, w wyniku którego powstają dwie przeciwne lecz równoważące się nawzajem siły (wir ściągający i wir wypychający) pozostające ze sobą w doskonałej równowadze wektorowej (in. ekwilibrium), która znajduje się wewnątrz tej struktury.

„Jestem tkaniną i tym co tka, jestem snami i tym co sny ma.”
— Starożytna pieśń pt. „Spiralą Prosto do Serca”

Na tym obrazku widzimy **dwa przeciwstawne wiry energii**, jeden **ściągający** do środka i jeden **wypychający** na zewnątrz, który znajduje się również w nas samych. Odświeżają się one dla nas tak szybko, że tworzą jedynie iluzję ciał „stałych”.

Podobnie jak na przykładzie naszych ciał czy natury, na początku następuje **wzrost**. Natomiast gdy zakończy się dany „cykl” to następuje kurczenie, degradacja i zarazem rozpad. W rzeczywistości, wypalona energia powraca do tzw. **punktu** **zero**, tj. do **nieskończoności**.

Siatka izotropowa stanowi ukrytą siatkę rzeczywistości, po której porusza się cała natura tworząc np. **gałęzie drzew** czy łodygi.

Strukturę rzeczywistości możemy zobaczyć już na glinianych tabliczkach Babilońskich.

Strukturę rzeczywistości możemy dostrzec w tzw. „**Oku Opatrzności**” wywodzącym się z Egiptu, składającego się z **oka wpisanego w trójkąt równoramienny**. Symbol ten znajduje się zarazem na **dolarze**, któremu podobnie do Gwiazdy Dawida przypisuje się **błędnie** szatańską symbolikę.

Symbol „Iluminatów” *(czyli tzw. „**oświeconych**„)* również zawiera w sobie zakodowaną informację nt. struktury wszechświata.

Swastyka

Istnieje jednak więcej przykładów tej samej wiedzy rozsianej po całej kuli ziemskiej, którą możemy znaleźć w innych starożytnych artefaktach. Wobec czego, koncepcje Świętej Geometrii przebijają się nawet przez różne motywy swastyki. Jak możemy zauważyć, Hitler wykorzystał ten uniwersalny symbol odwracając w nim polaryzację z pozytywnej na negatywną, w dużej mierze z tego co rozumiem, w celu zawładnięcia umysłami nieświadomych „zwolenników”.

Możemy i tym przypadku zaobserwować omawiany na stronie głównej ciąg Fibonacciego, który odpowiada za nadawane proporcje we wszechświecie.

„Swastyka” symbolizuje wir i zarazem geometrię rozchodzenia się fali energii.

Nawiasem mówiąc, Hitler jak i alianci posiadali wiedzę na temat zjawiska UFO już podczas drugiej wojny światowej. Negatywne wydarzenia tamtego okresu przyciągnęły uwagę cywilizacji pozaziemskich, które były zaniepokojone wpływem destrukcyjnych działań ludzkości na energię planety oraz potencjalnym zagrożeniem dla kosmicznej równowagi. W konsekwencji, istoty te samą swoją obecnością próbowały wpłynąć na nasze destrukcyjne działania w celu zapobieżenia dalszej eskalacji konfliktów. Obecnie, zjawisko UFO pojawia się również na terenie objętym wojną na Ukrainie.

Krzyż Templariuszy, Krzyż Inków, Krzyż Celtów

Podobnie Krzyż Inków (in. Chakana) jest reprezentacją spiralnej fali energii, która poprzez ruch tworzy iluzję czasu i przestrzeni.

Geometria rozchodzenia się fali energii wraz z wirem w środku *(niekiedy również czarną dziurą)* została ukryta w Krzyżu Inków i zawiera w sobie ukrytą **koncepcję kosmologiczną**.

W geometrii falowej rozchodzenia się światła, możemy zaobserwować również jak poprzednie cywilizacje wykorzystywały tę wiedzę do budowy swoich świątyń oraz generalnie budynków.

Leonardo da Vinci rozumiał, że natura jest źródłem wszelkiej wiedzy. Dlatego też w jego dziełach można dostrzec **trójkątne elementy konstrukcyjne** **natury** oraz jej **spiralny ruch**.

Leonardo da Vinci ukrył również uniwersalną geometrię we wszechświecie (jak rozchodzenie się fali energii) w jednym ze swoich największych dzieł, w obrazie pt. „Ostatnia Wieczerza” — które koresponduje również ze skalą muzyczną oraz zakresem częstotliwości dźwięków jak oktawy w muzyce. Ponieważ tak jak ustaliliśmy wcześniej wszystkie prawa we wszechświecie są uniwersalne niezależnie od skali rozpatrywanych zjawisk.

„Ostatnia Wieczerza” Leonarda da Vinci

Kwiat Życia: „Kwieciste” fale elektromagnetyczne tworzące „symfonię” drgań oraz interferencję wzorów drgań. Jak np. kamień wrzucony do wody tworzący efekt falowy (lub domina).

Podsumowując, tak jak możemy zaobserwować poniżej istnieją dwie podstawowe proporcje skalowania fraktali — podwajanie oktawy i zarazem ekspansja oraz kurczenie się Phi. Podwajanie oktawy można znaleźć w kosmicznej hierarchii oktaw. Tak samo jak w muzyce (zarówno pod względem wysokości dźwięku, jak i rytmu) oraz w 64-odcinkowym (8-oktawowym) charakterze binarnych systemów cyfrowych.

Natura również wykorzystuje wielokrotne iteracje fraktalu spiralnego Phi w manifestacji pojedynczej formy, a także istnieją cztery podstawowe cechy Phi: spiralna, ilościowa, skalująca oraz kątowa.

Phi jako spiralna dynamika powietrza, podobnie jak przepływy wody czy formowanie się galaktyk.

Phi jako współczynnik ilościowy gałęzi oraz liści.

Phi jako **współczynnik skalowania** w kościach naszych dłoni.

Phi jako **kąt skalowania** w drzewie świerku. Ptaki w locie w tzw. kluczu również zachowują skalowanie kątowe Phi.

Wirująca energia może manifestować się jako **smok**.

Nawiasem mówiąc, wirująca energia podczas rozszerzonych stanów świadomości może wyglądać niczym **smok**.

Kryształowa Siatka Planetarna

Te geometryczne wzory były bardzo dobrze znane w przeszłości, ponieważ każda pojedyncza piramida, monolit, krąg kamienny czy megalityczna formacja skalna na Ziemi zostały zbudowane dokładnie na jednym z punktów skrzyżowania takiej siatki geometrycznej w linii prostej.

W niektórych kręgach przyjmuje się również, że „Trójkąt Bermudzki” to również jeden z takich „punktów mocy„, w którym zniknęły ślady tysięcy jednostek pływających (aczkolwiek w tym przypadku nie mam pewności).

Na Ziemi istnieje 12 takich doskonale ze sobą wyrównanych punktów, czyli zarazem stref wirowych. W przypadku Trójkąta Bermudzkiego taka niewidzialna geometria w pewnych momentach miałaby powodować całkowite zniknięcie dużych obiektów. Jak również generować ogromne burze atmosferyczne czy wulkany — a co możemy również zaobserwować na innych planetach.

Co więcej, piramidy rozsiane po całym globie reprezentują składniki fundamentalnej równowagi wektorowej (in. ekwilibrium), która utrzymuje napięcie przeciwieństw.

Oprócz piramid, uniwersalna zasada rządząca wszechświatem była również wykorzystywana przez starożytne cywilizacje do budowy struktur czy fortyfikacji, takich jak Mur Inków. Takie betonowe struktury oczywiście nie występują naturalne w skałach, lecz występują generalnie w naturze. Tak jak możemy to zobaczyć na poniższych przykładach.

Dla przykładu, w matematyce tzw. diagram Woronoja jest płaszczyzną podzieloną na komórki, z których każda obejmuje region najbliższy danemu ośrodkowi. Dla każdego „ziarna” diagramu istnieje więc odpowiedni region (komórka Woronoja), w którym wszystkie punkty płaszczyzny położone są bliżej tego „ziarna”, niż jakiegokolwiek innego.

Jak widać na poniższych przykładach, struktury biologiczne również można opisać za pomocą takich wielokątów, ponieważ jest to naturalny sposób segmentacji przestrzeni.

Futro żyrafy

Bąbelki mydlane

Skrzydła ważki

Święta Geometria: Podsumowanie

Święta Geometria jest zatem planem stworzenia i genezą wszystkich form. Jest to starożytna wiedza wyjaśniająca wzorce energetyczne, które tworzą i jednoczą wszystko we wszechświecie. Święta Geometria ujawnia dokładny sposób w jaki energia się organizuje, ponieważ jest ona stale obecna od poziomu mikro (struktury molekularne) do poziomu makro (kosmos).

Ponieważ w każdej skali, naturalny wzorzec ruchu lub wzrostu nieuchronnie dopasowuje się do jednego lub więcej kształtów geometrycznych. Jednakże, musimy mieć na względzie, że zawsze chodzi o tę samą, jedną i jedyną energię, która przenika cały kosmos oraz ożywia całe istnienie

Mając na uwadze to wszystko, ważne jest uświadomienie sobie, że podstawowe wzorce kształtujące dynamikę czasoprzestrzeni i zarazem uniwersalne prawa panujące we wszechświecie jak i wiedza o tych wzorcach jest obecna od tysięcy lat w artefaktach starożytnych kultur. Może nam się wydawać, że odkryliśmy niektóre z wielkich prawd, jednak w rzeczywistości dopiero zaczynamy na nowo poznawać głęboką mądrość poprzednich cywilizacji i kultur na Ziemi.